Wpływ Atenololu na śmiertelność i chorobowość sercowo-naczyniowe po nie kardiochirurgii ad

Preparat dożylny składał się z dwóch 10-ml strzykawek, z których każda zawierała 5 mg atenololu lub placebo; preparat doustny składał się z dwóch 50-mg tabletek z atenololem lub dwoma tabletkami placebo. Około godziny przed zabiegiem pacjenci weszli do obszaru przedoperacyjnego, ich ciśnienie krwi zarejestrowano za pomocą automatycznego mankietu, a rejestrowano pięciokanałowy ciągły elektrokardiogram. Trzydzieści minut przed wejściem na salę operacyjną rozpoczęto podawanie dożylne badanego leku. Podawanie badanego leku w każdym punkcie czasowym wymagało, aby częstość akcji serca wynosiła> 55 uderzeń na minutę, aby skurczowe ciśnienie krwi było> 100 mm Hg i aby nie było dowodów na zastoinową niewydolność serca, blok serca trzeciego stopnia lub skurcz oskrzeli (jak zdefiniowano w pierwszym Międzynarodowym badaniu przeżycia zawału20). Jeśli te kryteria zostały spełnione, pierwsza strzykawka badanego leku została podana w infuzji przez okres pięciu minut, pacjent obserwowano przez dodatkowe pięć minut, a jeśli kryteria nadal były spełnione, druga strzykawka była infuzowana przez okres czasu. pięć minut. Natychmiast po operacji ponownie podano badany lek w ten sam sposób.
Począwszy od poranka pierwszego dnia po operacji, a następnie każdego dnia, aż do momentu wypisania pacjenta ze szpitala (maksymalnie do siedmiu dni), pacjenci otrzymywali badany lek w sposób opisany dla wlewu dożylnego (co 12 godzin) lub raz dziennie doustnie (jeśli to możliwe), w którym to czasie, jeśli powyższe kryteria zostały spełnione, codziennie podawano atenolol (50 lub 100 mg) lub placebo. Jeśli częstość akcji serca wynosiła powyżej 65 uderzeń na minutę, a ciśnienie skurczowe wynosiło 100 mm Hg lub więcej, dwie tabletki z atenololem (całkowita dawka, 100 mg) lub dwie tabletki z placebo podano doustnie; jeżeli częstość akcji serca wynosiła 55 lub więcej, ale nie więcej niż 65, a skurczowe ciśnienie krwi wynosiło 100 mm Hg lub więcej, podawano jedną tabletkę atenololu lub jedną tabletkę placebo; jeśli częstość akcji serca była poniżej 55 lub skurczowe ciśnienie krwi wynosiło poniżej 100 mm Hg, nie podano atenololu (lub placebo). Żaden lekarz prowadzący leczenie nie mógł obserwować podawania badanego leku przed zabiegiem lub po nim.
Opieka kliniczna
Wszyscy pacjenci przeszli znieczulenie ogólne z intubacją dotchawiczą; przedoperacyjne leczenie kontynuowano do czasu operacji, przy czym beta-blokery zastąpiono badanym lekiem rano po operacji. Nie było żadnych innych ograniczeń anestezjologicznych lub chirurgicznych opartych na protokołach, a decyzje kliniczne nie były kontrolowane przez protokół badania. Informacje okołooperacyjne, które zostały zarejestrowane i przeanalizowane pod kątem możliwych zakłóceń, obejmowały rodzaj i czas trwania zabiegu, stosowane techniki znieczulania, szczegóły dotyczące utraty i wymiany płynów i krwi, leków sercowo-naczyniowych, zmiennych hemodynamicznych, danych elektrokardiograficznych i zdarzeń niepożądanych.
Działania następcze i wyniki
Spośród 200 pacjentów zapisano 194 po operacji, a 6 zmarło podczas hospitalizacji. Trzy zgony były wtórne do zawału mięśnia sercowego (dwa w grupie placebo i jeden w grupie atenololu). Trzy zgony miały przyczyny niesercowe; dwa były wtórne w stosunku do raka z przerzutami (oba w grupie otrzymującej atenolol), a jeden był spowodowany niewydolnością płuc po infuzji 23 litrów krystaloidu, koloidu i krwi w ciągu 24 godzin w celu utraty płynu (w grupie z atenololem)
[przypisy: bisoprolol, dienogest, suprasorb ]
[przypisy: hemochromatoza wtórna, hiszpańska mucha skutki uboczne, początki muzyki ]