tłuszczak głowy czesc 4

Nie było znaczących różnic w częstości odpowiedzi między dwiema grupami leczenia (Tabela 3). Mediana czasu do pełnej remisji wynosiła osiem tygodni dla obu grup. Dziewięciu pacjentów w grupie z niską dawką miało nawrót choroby po całkowitej odpowiedzi (23 procent), podobnie jak 17 (40 procent) w grupie standardowej dawki (P = 0,08). Mediana czasu do wystąpienia nawrotu po całkowitej odpowiedzi wynosiła 106 tygodni w grupie standardowej dawki i nie została osiągnięta po 190 tygodniach w grupie przyjmującej małą dawkę (p = 0,06). Całkowita długość czasu do progresji choroby była podobna w obu grupach – mediana 39 tygodni w grupie z niską dawką i 30 tygodni w grupie standardowej dawki. Nawrót meningalny wystąpił u trzech pacjentów w każdej grupie leczonej.
Rycina 1. Rycina 1. Całkowite przeżycie (panel A) i przeżycie wolne od choroby (panel B) wśród pacjentów leczonych za pomocą małej dawki m-BACOD lub terapii m-BACOD standardową dawką. Nie zanotowano znaczących różnic w całkowitym przeżyciu bez choroby (wykres 1A i rysunek 1B). Mediana czasu przeżycia wyniosła 35 tygodni (95% przedział ufności, 30 do 45) dla pacjentów otrzymujących leczenie niskimi dawkami i 31 tygodni (przedział ufności 95%, 22 do 42) dla pacjentów otrzymujących standardową dawkę. Współczynnik ryzyka zgonu wynosił 1,17 w grupie przyjmującej dawkę standardową w porównaniu z grupą otrzymującą małą dawkę (przedział ufności 95%, 0,84 do 1,63, P = 0,25). Mediana długości przeżycia wolnego od choroby wynosiła 56 tygodni w grupie otrzymującej małą dawkę i 38 tygodni w grupie przyjmującej dawkę standardową (stosunek ryzyka zgonu lub nawrotowej choroby w grupie leczonej dawką standardową, 1,22, przedział ufności 95%, 0,71 do 2,09; P = 0,28). Dwudziestu sześciu pacjentów poddanych terapii niskodawkowej (27 procent) i 23 otrzymujących standardową dawkę (24 procent) przeżyło dłużej niż rok. Jedenaścioro pacjentów otrzymujących terapię niskimi dawkami (11 procent) i siedmiu otrzymujących standardową dawkę (7 procent) przeżyło ponad dwa lata.
Figura 2. Figura 2. Całkowite przeżycie u pacjentów z liczbą komórek CD4 + poniżej oraz u pacjentów z liczbą CD4 + równą lub większą niż 100 na milimetr sześcienny, którym podawano terapię m-BACOD z małą dawką lub standardową dawką. Dane są oparte na dostępnych liczbach CD4 +. Wartości P są dla porównania między grupami leczenia dla każdej z kohort zliczeń CD4.
Pacjenci z liczbą limfocytów CD4 + powyżej 100 na milimetr sześcienny przeżywali dłużej, niż ci, którzy mają liczbę 100 lub mniej, ale nie było znaczących różnic w przeżyciu między grupami leczenia po tym, jak kontrolowaliśmy absolutną liczbę CD4 + (P = 0,23) (Rysunek 2). Wśród pacjentów z liczbą limfocytów CD4 + powyżej 200 na milimetr sześcienny, średni czas przeżycia wynosił 66 tygodni dla grupy z niską dawką i 73 tygodnie dla grupy z dawką standardową (P = 0,89).
Nie było istotnej różnicy w przeżyciu między dwiema grupami w analizie wieloczynnikowej, w której kontrolowaliśmy fazę choroby (I lub II vs. III lub IV), obecność lub brak zajęcia pozanaczyniowego, obecność lub brak zajęcia szpiku kostnego, typ histologiczny nowotworu (duża komórka vs. mała nieodgałęziona komórka), stężenie dehydrogenazy mleczanowej, wynik Karnofskiego (<70 vs) [patrz też: alprazolam, Choroba Perthesa, hurtownia portfeli ] [przypisy: icd 10 dzieciątka jezus, sklepawanti allegro, icd 10 dzieciątka ]