Radioterapia oparta na cewniku w celu zahamowania restenozy po stentowaniu tętnic wieńcowych ad

Następnie wprowadzono 4-francuski cewnik do infuzji (United States Catheter Instruments, Billerica, Mass.), Aby objął stentowany region. Aby zmniejszyć ryzyko powstania skrzepliny, heparynizowany roztwór soli podawano przez cewnik prowadzący, a podawano ioksaglate (Hexabrix, Mallinckrodt Medical, St. Louis), jonowy materiał kontrastowy. Pacjent został następnie losowo przydzielony do przyjęcia wstęgi 0,76 mm (0,03 cala) (Best Industries, Springfield, VA) zawierającej zamknięte źródła irydu-192 lub placebo. Wszyscy pracownicy naukowi, z wyjątkiem jednego fizyka z Wydziału Radioterapii Onkologicznej i jedna pielęgniarka z Wydziału Kardiologii, którzy nie byli zaangażowani w analizę punktu końcowego, nie byli świadomi kodu randomizacji. Onkolog promieniowania wprowadził wstęgę do badania do cewnika infuzyjnego. Podczas tej części procedury laboratorium cewnikowania zostało oczyszczone z pozostałego personelu. Precyzyjne pozycjonowanie fluoroskopowe badanej wstęgi na odcinku stentu wykonali zarówno onkolog radioterapii, jak i interwencyjny kardiolog. Przed wykonaniem zabiegu umieszczono pacjenta o średnicy 25 mm (1-cala) w osłonie (Alpha-Omega Services, Bellflower, Kalifornia), a oficer bezpieczeństwa radiologicznego wykonał wiele pomiarów ekspozycji na promieniowanie z różnych punktów wewnątrz i na zewnątrz cewnikowania w trakcie całej procedury. Wstążkę pozostawiono na miejscu na 20 do 45 minut, zgodnie z wymaganiem do podania przepisanej dawki; został następnie usunięty przez onkologa promieniowania i umieszczony w odpowiednio osłoniętym pojemniku. Osłony kości udowej usunięto po dwóch do czterech godzin po zabiegu i następnego dnia rano wypisano pacjenta z instrukcjami dotyczącymi przyjmowania aspiryny (325 mg na dobę w nieskończoność) i, jeśli wszczepiono nowe stenty, tiklopidynę (250 mg dwa razy na dobę przez dwa tygodnie ).
Dozymetria
Dozymetrię obliczono w następujący sposób. Wykonano skanowanie szeregu przekrojów tomograficznych uzyskanych metodą ultrasonografii wewnątrznaczyniowej za pomocą zmotoryzowanego urządzenia do odciągania, a pomiary prowadzono wzdłuż długości stentu. Odległość między środkiem cewnika ultrasonograficznego (równoważnego położeniu źródła promieniowania) a wiodącą krawędzią materiału turzycowego (cel) mierzono w odstępach mm wzdłuż stentowanego odcinka tętnicy. Wyznaczono maksymalne i minimalne odległości od źródła do celu. Radiolog onkolog i fizyk połączyli te informacje z określoną aktywnością źródeł promieniotwórczych, aby określić czas wymagany do dostarczenia 800 cGy do celu najdalszego od źródła promieniowania, przy czym nie więcej niż 3000 cGy dostarczono do celu najbliższego źródła.
Źródła promieniotwórcze i placebo
Dyskretne, krótsze zmiany traktowano wstążką o długości 19 mm, zawierającą pięć źródeł irydu-192 lub placebo. Każde źródło miało 3 mm długości i było oddzielone od następnego źródła o mm. Dłuższe zmiany traktowano podobną wstążką o długości 35 mm i dziewięcioma źródłami.
Ilościowa analiza angiograficzna
Po usunięciu wstęgi podano śródczaszkową nitroglicerynę i wykonano angiografię w dwóch ortogonalnych projekcjach
[patrz też: dienogest, Białkomocz, bupropion ]
[przypisy: hemochromatoza wtórna, hiszpańska mucha skutki uboczne, początki muzyki ]