Radioterapia oparta na cewniku w celu zahamowania restenozy po stentowaniu tętnic wieńcowych ad 5

Najkrótsza średnia odległość od źródła do celu wynosiła 1,02 . 0,16 mm, co skutkowało dostarczeniem średniej maksymalnej dawki wynoszącej 2651 . 349 cGy. Najdłuższa średnia odległość od źródła do celu wynosiła 3,3 . 0,47 mm, co dawało średnią minimalną dawkę 732 . 83 cGy. Pomiary ekspozycji na promieniowanie wykonane przez oficera bezpieczeństwa radiologicznego podczas leczenia wykazały, że średnia ekspozycja wynosiła 1,19 . 0,073 .Sv na godzinę w pokoju kontrolnym bezpośrednio sąsiadującym z laboratorium cewnikowania i 132,3 . 18,9 .Sv na godzinę po prawej stronie pacjenta, gdzie onkolog promieniowania stał podczas wstawiania badanej wstęgi. Pomiary wykonane podczas fluoroskopii związane z rutynowymi interwencyjnymi procedurami kardiologicznymi u innych pacjentów wykazały średnią ekspozycję na promieniowanie wynoszącą odpowiednio 0,236 . 0,017 i 153,75 . 143,95. Sv na godzinę. Podczas pozycjonowania wstęgi badania, onkolog promieniowania był wystawiony na działanie iryda-192 przez mniej niż pięć minut na zabieg, a podczas ostatecznego pozycjonowania kardiolog interwencyjny był wystawiony na działanie mniej niż jedną minutę. Należy zauważyć, że promieniowanie gamma emitowane przez iryd-192 nie jest skutecznie blokowane przez fartuchy ołowiu noszone przez personel cewnikowania. Tabela 2. Tabela 2. Wyniki badań angiograficznych po sześciu miesiącach. Wyniki angiograficzne były doskonałe w obu grupach (tabela 2), z natychmiastowym wzmocnieniem światła 1,67 . 0,67 mm w grupie iryd-192 i 1,83 . 0,97 mm w grupie placebo (nieistotna statystycznie) i zwężeniem pooperacyjnym 7 . 22 procent i 5 . 23 procent, odpowiednio (P nieistotne). U jednego pacjenta w grupie placebo, wstęga do badania nie mogła zostać całkowicie przemieszczona w regionie docelowym z powodu nadmiernej krętości naczynia. Po 30 dniach początkowa procedura zakończyła się sukcesem u 96% pacjentów w grupie otrzymującej iryd-192 i 97% w grupie placebo (nieistotna statystycznie). Jeden pacjent z grupy iryd-192, który zaprzestał przyjmowania tiklopidyny w 3. dobie po operacji, doznał zawału mięśnia sercowego z powodu zakrzepicy w stencie w dniu 18. Nie było innych zawałów mięśnia sercowego ani zgonów, a żaden z pacjentów nie przeszedł operacji pomostowania lub powikłania krwotoczne wymagające transfuzji krwi lub interwencji chirurgicznej.
Kontynuacja
Dane dotyczące obserwacji angiograficznych uzyskano po sześciu miesiącach u wszystkich pacjentów, z wyjątkiem pacjenta z grupą z irydem-192 z zakrzepicą w stencie i jednego pacjenta z grupy placebo, którzy odmówili dalszej angiografii i zmarli po ośmiu miesiącach od zatrzymania krążenia. Dane angiograficzne od jednego dodatkowego pacjenta (w grupie z irydem-192) zostały wykluczone z analizy, ponieważ miesiąc po badaniu, zmiana proksymalna do docelowej zmiany chorobowej była leczona stentem, który częściowo zachodził na zmianę docelową, uniemożliwiając analizę angiograficzną. Kontynuacja angiografii po 25 tygodniach nie wykazała restenozy u tego pacjenta.
Rysunek 1. Rycina 1. Skumulowane krzywe dystrybucji dla minimalnej średnicy światła przed i zaraz po rewaskularyzacji oraz po sześciu miesiącach u 55 pacjentów z restenozą wyznaczonych do przyjęcia Iridium-192 lub placebo. Minimalna średnica światła w okresie sześciu miesięcy była większa w grupie z irydem-192 niż w grupie placebo (2,43 . 0,78 vs.
[przypisy: polyporus, dienogest, diltiazem ]
[hasła pokrewne: izotretynoina skutki uboczne, jak można zarazić się ospą, icd dzieciątka jezus ]