Przezskórna neurotomia o częstotliwości radiowej w przewlekłym szyjno-stawowym bólu zygłowkowo-stawowym cd

Pod każdym innym względem procedury stosowane w obu grupach były identyczne. Jeden chirurg wykonał wszystkie operacje i wykonał wszystkie przedoperacyjne i pooperacyjne oceny. Inny operator sterował generatorem fal radiowych. Urządzenie zostało zamaskowane, aby chirurg nie mógł określić temperatury końcówki elektrody. Zastosowano znieczulenie miejscowe, z 2 ml 0,5% bupiwakainy infiltrującej terytorium wokół każdego nerwu docelowego. Każda operacja trwała około trzech godzin. Ani pacjent, ani chirurg nie znali przypisanej mu terapii (temperatura użytej elektrody) do czasu zakończenia próby.
Ocena pooperacyjna
Pozostając nieświadomymi przydziału na leczenie, chirurg ocenił każdego pacjenta. Wszyscy pacjenci skontaktowali się dwa razy telefonicznie po operacji, w ciągu trzech do pięciu dni i od dwóch do trzech tygodni, i zostali formalnie przesłuchani po trzech miesiącach. Podczas tego wywiadu pacjenci wypełniali skalę wizualno-analogową i kwestionariusz McGill Pain. Wskazali oni, które z czterech czynności codziennego życia, które wymienili wcześniej, zostały przywrócone i zostali zapytani: Czy twój zwykły ból jest obecny. I Czy potrzebujesz dalszego leczenia dla swojego bólu. Tak, lub nie, odpowiedzi na te pytania zostały nagrane. Rejestrowano czas ich ulgi w bólu, jak również wszelkie działania niepożądane lub powikłania. Przeprowadzono badanie neurologiczne, aby udokumentować każde odczucie drętwienia.
Po trzymiesięcznym wywiadzie pacjenci, którzy nie zgłosili ulgi ani szybkiego powrotu bólu, otrzymali terapię ucieczkową w postaci przezskórnej neurotomii o częstotliwości radiowej z aktywnym leczeniem. Pacjenci zdecydowali o ponownej operacji dopiero po odnotowaniu wszystkich wyników w kontrolowanym badaniu i nie wiedząc, czy otrzymali leczenie aktywne lub kontrolne podczas tego badania. Ci, których ulga była kontynuowana przez trzy miesiące po operacji, zostali poproszeni o telefon do badaczy, gdy tylko ich ból wróci do co najmniej 50 procent poziomu przedoperacyjnego. Ponadto przeprowadzono formalną rozmowę kwalifikacyjną po 12 miesiącach, a następnie raz w roku. Widywano je również osobiście w dowolnym momencie, jeśli podejrzewano powikłania i natychmiast obserwowano ich powrót do bólu przedoperacyjnego.
Uznano, że leczenie zakończyło się niepowodzeniem, jeśli pacjent nie odczuł ulgi w zwykłym bólu bezpośrednio po operacji lub gdy ból powrócił do co najmniej 50 procent poziomu przedoperacyjnego. Ten poziom graniczny wybrano, ponieważ stanowił on bardziej rygorystyczny próg niż oczekiwanie na powrót bólu całkowicie, a ponieważ poprzednie badanie wykazało, że pacjenci mogą wiarygodnie stwierdzić, że 50% bólu powróciło.
Aby leczenie mogło być uznane za udane, pacjent musiał zgłosić całkowitą ulgę w bólu, z powodu którego był leczony. (Oprócz bólu szyi niektórzy pacjenci cierpieli na bóle głowy lub pleców, na które nie byli leczeni). Ulga musiała być potwierdzona przez wynik od 0 do 5 z możliwych 100 w skali wizualno-analogowej, liczba słów trzy lub mniej w kwestionariuszu McGill Pain i przywrócenie wszystkich czterech czynności dnia codziennego, które pacjent wymienił przed operacją
[przypisy: nutrend, atropina, diltiazem ]
[więcej w: icd 10 dzieciątka jezus, sklepawanti allegro, icd 10 dzieciątka ]