mezoterapia głogów

Neurofibromatoza typu jest autosomalnym dominującym zaburzeniem, występującym w przybliżeniu u na 3500 osób.1 Chorzy na tę chorobę mają predyspozycje do występowania szczególnie łagodnych i złośliwych nowotworów, które powstają głównie z komórek pochodzenia nerwowego grzebienia. Nowotwory te obejmują nerwiakowłókniaki, mięsaki nerwiakowłókniakowe, glejaki wzrokowe i pheochromocytomy.1 U małych dzieci z neurofibromatozą typu ryzyko wystąpienia złośliwych zaburzeń szpikowych, w szczególności młodocianych białaczek mielomonocytowych (dawniej młodzieńcza przewlekła białaczka szpikowa) i zespołu monosomii 7, dzieciństwa odmiana mielodysplazji jest od 200 do 500 razy większa od zwykłego ryzyka.2-5 Choroby te występują częściej u chłopców niż u dziewcząt, a hepatosplenomegalia, leukocytoza, brak chromosomu Philadelphia i złe rokowanie są charakterystyczne.6,7 Dorośli w przypadku nerwiakowłókniaka typu nie występuje zwiększone ryzyko białaczki. Rodzina protoonkogenów RAS koduje białka, które regulują proliferację i różnicowanie komórek poprzez cykliczne przechodzenie pomiędzy aktywnym stanem trifosforanu guanozyny (GTP) i nieaktywnym stanem difosforanu guanozyny (GDP) .8,9 Neurofibromina, białko 327-kd kodowane przez gen dla nerwiakowłókniakowatości typu (NF1), zawiera domenę ze znaczną homologią sekwencji z białkami aktywującymi GTPazę zarówno drożdżową, jak i ssaczą.10,11 Gdy ta domena aktywująca GTPazę neurofibrominy wiąże białko Ras, przyspiesza konwersję Ras -GTP do Ras-GDP poprzez zwiększenie wewnętrznej aktywności Ras-GTPazy. 12 Aktywacja mutacji punktowych protoonkogenów RAS należy do najczęstszych zmian molekularnych w ludzkich komórkach nowotworowych i występuje często w białaczkach szpikowych.13,14
Wykrywanie aktywujących mutacji RAS w wielu ludzkich nowotworach, dowody biochemiczne, że neurofibromina negatywnie reguluje Ras-GTP, i zwiększone ryzyko raka u pacjentów z neurofibromatozą typu wszystkie sugerują, że gen NF1 działa jako gen supresorowy guza. Jak pierwotnie proponował Knudson, tworzenie się guzów wymaga inaktywacji obu alleli genu supresorowego: pierwsze zdarzenie występuje w linii zarodkowej, drugie w komórce somatycznej.15 Tak więc, niezależnie od dziedziczenia zespołu klinicznego neurofibromatozy typu w w sposób autosomalny dominujący, model Knudsona przewiduje inaktywację somatyczną pozostałego prawidłowego allelu NF1 w rakach, które rozwijają się u pacjentów z neurofibromatozą typu 1. Zgodnie z tym modelem, gen NF1, podobnie jak inne geny supresorowe guza, powinien zachowywać się w recesywny w komórkach nowotworowych. Inaktywacja normalnej kopii genu supresorowego guza może nastąpić przez delecję, powodując utratę konstytucyjnej heterozygotyczności lub przez subtelniejsze zmiany, takie jak mutacje punktowe. Utrata heterozygotyczności w NF1 jest częsta w nerwiakowatościach włóknistych, 16-18 guzach chromochłonnych, 19 i neurofibromach20 od pacjentów z neurofibromatozą typu 1. Wykryliśmy utratę heterozygotyczności przy genie NF1 w komórkach białaczkowych od 10 z 22 dzieci z neurofibromatozą typu i zaburzeniami szpikowymi, i potwierdziliśmy, że zatrzymany allel był dziedziczony od chorego rodzica w rodzinnych przypadkach.21,22 Eksperymenty z oczyszczonymi populacjami komórek szpiku kostnego wykazały, że utrata heterozygotyczności jest ograniczona do niedojrzałych komórek szpikowych u większości pacjentów i na ogół nie wpływa na prekursory limfoidalne (lub komórki B z transformacją Epstein-Barr [EBV]), co sugeruje, że prekursory limfoidalne nie są częścią złośliwego klonu.22 Utrata heterozygotyczności w genie NF1 w guzach i białaczkach pochodzących z nerwów grzebienia u niektórych pacjentów z neurofibromatozą typ wskazuje, że gen NF1 działa jako gen supresorowy nowotworu, ale rygorystyczny dowód tej hipotezy musi wykazać inaktywacja obu alleli NF1 w pierwotnych nowotworach
[przypisy: anastrozol, diltiazem, dronedaron ]
[patrz też: hemochromatoza wtórna, hiszpańska mucha skutki uboczne, początki muzyki ]