mezoterapia głogów czesc 4

W przypadku rodzinnej neurofibromatozy typu 1, genomowe DNA zostało zsekwencjonowane w celu ustalenia, czy przyczyną tego zaburzenia są wykryte mutacje w klonie białaczkowym. Wyniki
Charakterystykę kliniczną 18 pacjentów przedstawiono w tabeli 1. Badaniem objęto 12 chłopców i 6 dziewczynek, przy czym mediana wieku wynosiła 18 miesięcy przy wystąpieniu choroby hematologicznej. Siedmiu dzieci miało młodzieńczą białaczkę mielomonocytową, dwie miały zespół monosomii 7, dwa miały przewlekłą białaczkę mielomonocytową, a dwie miały nietypową mielodysplazję, która nie była zgodna z określoną kategorią diagnostyczną. U czterech pacjentów mielodysplazja z monosomią 7 rozwinęła się po terapii cytotoksycznej z powodu innego nowotworu.31 Dziesięć przypadków nerwiakowłókniaka typu było rodzinnych, a osiem sporadycznych.
Figura 2. Figura 2. Zastosowanie transkrypcji i translacji in vitro (IVTT) do transformowanych kolonii dla plazmidowego DNA zmutowanymi sekwencjami NF1. Panel A pokazuje drugą rundę IVTT, przeprowadzoną przed bezpośrednim sekwencjonowaniem cDNA zawierającego przypuszczalną mutację. Reakcję IVTT przeprowadzono na próbkach szpiku lub transformowanych EBV liniach komórkowych, w których zachowano normalny allel NF1. Powielony metodą PCR cDNA, który wytworzył skrócone białko, został sklonowany, a plazmidowy DNA otrzymany z poszczególnych kolonii amplifikowano i poddano drugiej rundzie IVTT. (Dwie linie na każdym okręgu wskazują, gdzie wstawiono cDNA do wektora.) Sekwencjonowano tylko plazmidowe DNA dające początek polipeptydom, które wędrowały z obciętym białkiem. Ponieważ mRNA zawierający mutacje kończące translację jest często mniej obfite niż normalny transkrypt, jest to przydatna metoda selekcji tylko nieprawidłowych klonów RT-PCR do bezpośredniego sekwencjonowania.
Panel B pokazuje wyniki drugiej rundy IVTT w sklonowanej matrycy cDNA pochodzącej z transformowanych EBV linii komórkowych. Ścieżki i 2 przedstawiają peptydy z poszczególnych kolonii pochodzących z transformowanej EBV linii komórkowej w Pacjentu 11. Ścieżka pokazuje normalny wzorzec peptydu (z produktem genu NF1 o normalnej długości wskazanym przez strzałkę), a ścieżka 2 pokazuje mutację ścinającą . Ścieżki 3 i 4 pokazują peptydy przedstawiające odpowiednio prawidłowy i nieprawidłowy cDNA, pochodzące z transformowanej EBV linii komórkowej w Pacjentu 9.
Połowa badanych próbek szpiku kostnego wykazała utratę heterozygotyczności w genie NF1. Wszystkie pięć segmentów genu zostało z powodzeniem zamplifikowane za pomocą RT-PCR w każdej próbce. W dziewięciu przypadkach wykryto jedno lub więcej nieprawidłowych pasm peptydowych w jednym z pięciu segmentów NF1. Reprezentatywne dane przedstawiono na rysunku 1B. Aby scharakteryzować każdą mutację NF1, produkty RT-PCR, które dały początek skróconym białkom sklonowano i poddano drugiej rundzie IVTT. Figura 2A podsumowuje tę strategię, a Figura 2B pokazuje dane od dwóch pacjentów. Zsekwencjonowano tylko klony, które dawały nieprawidłowy peptyd w drugim stopniu IVTT.
Tabela 2. Tabela 2. Mutacje NF1 u ośmiorga dzieci z neurofibromatozą typu i złośliwą chorobą szpikową. Mutacje skracające gen NF1 zostały potwierdzone w cDNA i genomowym DNA ośmiorga dzieci (tabela 2). Spośród ośmiu w pełni scharakteryzowanych anomalii, dwa były nonsensem, a sześć to mutacje z przesunięciem ramki, skutkujące wcześniejszym zakończeniem
[patrz też: Choroba Perthesa, nutrend, hurtownia portfeli ]
[podobne: izotretynoina skutki uboczne, jak można zarazić się ospą, icd dzieciątka jezus ]