mezoterapia głogów ad 6

We wszystkich sześciu przypadkach rodzinnej neurofibromatozy typu ta sama mutacja występowała w DNA pochodzącym od zakażonego komórki macierzystej i szpiku kostnego lub transformowanych EBV komórek B od dziecka. To odkrycie pokazuje, że mutacje w próbkach białaczkowych były przyczyną neurofibromatozy typu w tych rodzinach, a nie zmian somatycznych, które powstały w nieprawidłowych klonach. Ponadto wykazaliśmy utratę normalnego allelu NF1 w próbkach białaczkowych od pięciu pacjentów z mutacjami obciętymi (w tym dziecko, którego wyniki przedstawiono na Figurze 3), a badania in vivo nie wykazywały ekspresji nieprawidłowych białek. Dane te wskazują, że białaczka u niektórych dzieci z neurofibromatozą typu pociąga za sobą dezaktywację obu alleli NF1. Utrata funkcjonalnej neurofibrominy może być ogólną cechą zaburzeń mieloidowych, które pojawiają się u dzieci z tym zaburzeniem. Jednakże nie zidentyfikowano mutacji NF1 we wszystkich próbkach białaczkowych, być może dlatego, że metoda IVTT nie wykrywa dezaktywacji mutacji missense lub mutacji skracających, które powodują, że mRNA NF1 jest wysoce niestabilny. Ponadto, nie badaliśmy regionu promotorowego NF1 pod kątem mutacji, które mogą obniżać poziomy mRNA, ani nie badaliśmy 3 nieulegającego translacji regionu genu, gdzie mogą występować zmiany, które destabilizują białko. Nasze dane są spójne zarówno z eksperymentami pokazującymi, że utrata heterozygotyczności przy genie NF1 jest powszechna w różnych nowotworach, które rozwijają się u pacjentów z neurofibromatozą typu 119-22 oraz z doniesieniami o delecji obejmujących oba allele NF1 u pacjenta z neurofibrosarcoma23 i pacjent z neurofibromą skórną
Dane genetyczne i biochemiczne potwierdzają hipotezę, że neurofibromina hamuje wzrost niedojrzałych komórek mieloidalnych poprzez negatywną regulację białek Ras. W badaniu dzieci z mielodysplazją, mutacje RAS znaleziono w komórkach szpiku kostnego od 21 procent 55 dzieci bez nerwiakowatości typu 1, ale nie wykryto zmian RAS w komórkach białaczkowych od 16 dzieci z zaburzeniem.33 Umiarkowane, ale konsekwentne zwiększenie Procent białek Ras związanych z GTP i znaczącą redukcję aktywności białka aktywującego GTPazę związaną z neurofibrominami odnotowano w komórkach białaczkowych od dzieci z neurofibromatozą typu 1.37 Utrata heterozygotyczności w genie NF1 została wykazana w wielu neuronach. guzy grzebienia, 16-20, ale mutacje RAS aktywujące są rzadkie w tych nowotworach, w przeciwieństwie do białaczek szpikowych. Linie komórkowe nerwiakowłókniakowatych pochodzące od pacjentów z neurofibromatozą typu wykazują znaczny wzrost odsetka Ras-GTP i zmniejszenie aktywności aktywującej białko GTPazy38, 39; jednak linie komórkowe neuroblastoma i czerniaka często nie mają neurofibrominy, ale zachowują normalny poziom Ras-GTP.40,41 Dane te sugerują, że neurofibromina może regulować wzrost niektórych komórek linii komórek nerwowych za pomocą mechanizmu niezależnego od białka Ras. W przeciwieństwie do tego, dowody silnie implikują deregulację szlaku Ras w patogenezie białaczek szpikowych związanych z neurofibromatozą typu 1.
Korelacje między poszczególnymi mutacjami (genotyp) i cechami klinicznymi (fenotyp) obserwowano w przypadku wielu dziedzicznie przejętych nowotworów
[więcej w: dronedaron, bisoprolol, Białkomocz ]
[więcej w: gościec postępujący, icd jezus, grudki perliste usuwanie ]